Dopóki komis prowadzi jedna osoba, podział ról nie istnieje, bo wszystko robi właściciel. Problem zaczyna się przy drugiej i trzeciej osobie, kiedy zadania są już wspólne, ale odpowiedzialność wciąż niczyja. Ten tekst pokazuje, jak zaplanować podział ról w komisie kilkuosobowym tak, żeby każdy samochód i każdy klient mieli swojego opiekuna.
Dlaczego zasada „wszyscy robią wszystko” przestaje działać
W małej firmie uniwersalność jest zaletą. Każdy potrafi pokazać samochód, zrobić zdjęcia i wypisać umowę. Kłopot w tym, że „każdy może” bardzo szybko zamienia się w „nikt nie musi”. Objawy są charakterystyczne:
- klient dzwoni drugi raz, bo dwie osoby myślały, że ta druga oddzwoni,
- samochód stoi tydzień bez zdjęć, bo wszyscy byli zajęci czymś pilniejszym,
- faktura od lakiernika leży w schowku samochodu, który dawno został sprzedany,
- dwóch handlowców podaje temu samemu klientowi dwie różne ceny.
Za żadnym z tych błędów nie stoi zła wola, tylko zadanie, które nie miało właściciela. Podział ról służy usuwaniu takich luk, a nie budowaniu hierarchii.
Pięć obszarów odpowiedzialności w każdym komisie
Niezależnie od wielkości firmy praca w handlu samochodami używanymi układa się w pięć obszarów. W jednoosobowym komisie wszystkie spoczywają na tej samej osobie, ale warto je rozróżniać, bo pokazują, co da się kiedyś oddać.
- Zakup i wycena. Wyszukiwanie samochodów, oględziny, negocjacje ze sprzedającym, decyzja o cenie zakupu i planowanej cenie sprzedaży.
- Przygotowanie. Mechanika, lakier, detailing, przegląd, komplet kluczyków i dokumentów. Efektem jest samochód gotowy do zdjęć.
- Oferta. Zdjęcia, opis, publikacja i aktualizacja ogłoszeń, pilnowanie, żeby cena w ogłoszeniu zgadzała się z ceną na placu.
- Sprzedaż i kontakt z klientem. Odpowiedzi na zapytania, prezentacje, jazdy próbne, negocjacje, finalizacja.
- Dokumenty i finanse. Umowy, faktury, koszty przypisane do samochodów, współpraca z biurem rachunkowym, rozliczenie każdej transakcji.
Każdy obszar ma swój mierzalny efekt. Dla zakupu to liczba samochodów kupionych w założonym budżecie, dla przygotowania czas od zakupu do gotowości, dla oferty czas do publikacji, dla sprzedaży liczba sfinalizowanych transakcji, a dla dokumentów brak zaległości na koniec tygodnia.
Odpowiedzialny to nie to samo co wykonujący
Podstawowa zasada jest prosta: jeden obszar, jedna osoba odpowiedzialna. Nie chodzi o to, żeby ta osoba robiła wszystko sama, tylko o to, żeby wiedziała, co dzieje się w jej obszarze, i żeby to do niej trafiało pytanie, kiedy coś się opóźnia.
Przykład: za przygotowanie odpowiada kierownik placu. Myje pomocnik, lakieruje zewnętrzny warsztat, ale to kierownik placu wie, że srebrny hatchback wraca od lakiernika w środę i w czwartek może iść do zdjęć. Gdy samochód nie wróci, to on dzwoni do warsztatu, a nie właściciel.
Druga zasada: każdy obszar ma zastępcę. Urlop, choroba czy wyjazd po samochód nie mogą oznaczać, że przez trzy dni nikt nie odpowiada na zapytania. Zastępca musi wiedzieć, gdzie są informacje, i umieć podjąć podstawowe działania.
| Obszar | Odpowiada | Zastępuje | Po czym widać, że działa |
|---|---|---|---|
| Zakup i wycena | Właściciel | Menedżer | Samochody kupowane według kalkulacji, nie pod wpływem chwili |
| Przygotowanie | Kierownik placu | Handlowiec | Samochód gotowy do zdjęć w ustalonym czasie od zakupu |
| Oferta | Handlowiec | Kierownik placu | Każdy samochód wystawiony z kompletem zdjęć i aktualną ceną |
| Sprzedaż | Handlowiec | Właściciel | Żadne zapytanie nie zostaje bez odpowiedzi |
| Dokumenty i finanse | Menedżer | Właściciel | Koszty i dokumenty uzupełnione przed końcem tygodnia |
Tabela to przykład dla zespołu czteroosobowego. Swoją wersję wypisz na jednej kartce i powieś w biurze.
Podział ról w komisie przy dwóch, trzech i pięciu osobach
Dwie osoby. Najbardziej naturalny podział to oś „na zewnątrz i do wewnątrz”. Jedna osoba odpowiada za zakup i sprzedaż, czyli za wszystko, co wymaga rozmowy i negocjacji. Druga za przygotowanie, ofertę i dokumenty, czyli za to, żeby samochód był gotowy, widoczny i rozliczony. Zastępują się nawzajem.
Trzy osoby. Najczęściej opłaca się wydzielić przygotowanie wraz ze zdjęciami. To zwykle obszar najbardziej pracochłonny, a opóźnienia kosztują w nim dużo, bo samochód bez ogłoszenia nie ma szans się sprzedać. Właściciel zostaje przy zakupie i finansach, handlowiec przy kliencie.
Pięć osób. Pojawia się drugi handlowiec i osoba biurowa. Na tym etapie trzeba ustalić dodatkowe reguły: który handlowiec prowadzi które zapytanie, kto ma prawo udzielić rabatu i do jakiej kwoty, kto zatwierdza koszt naprawy powyżej ustalonego progu. Bez tych reguł rośnie liczba nieporozumień, a nie sprzedaż.
Role w programie a dostęp do wrażliwych danych
Podział ról ma też wymiar informacyjny. Nie każdy w firmie musi widzieć cenę zakupu samochodu, marżę czy komplet faktur. To zwykła higiena: im mniej osób zna wrażliwe liczby, tym mniejsze ryzyko, że wypłyną poza firmę.
Dobrze sprawdzają się trzy poziomy dostępu. Właściciel widzi wszystko, osoba zarządzająca ma wgląd w to, czego potrzebuje do bieżącej pracy i rozliczeń, a pracownik widzi samochody, klientów i zadania, ale nie pełne finanse firmy. W programie KomisBox odpowiadają temu trzy role w zespole: właściciel, menedżer i pracownik, a od przypisanej roli zależy dostęp do wrażliwych obszarów. Więcej informacji podaje strona funkcji pracownicy i uprawnienia, a jak nadawać role, wyjaśnia artykuł pomocy Zespół i role: kto co może. Stanowiska z tabeli powyżej, na przykład handlowiec czy kierownik placu, opisują podział pracy w firmie, a nie role w programie.
Program nie ma funkcji przypisania konkretnej osoby do zapytania lub pojazdu, więc to, kto prowadzi którego klienta, zespół musi ustalać między sobą. Tym bardziej warto, żeby zapytania i baza klientów były prowadzone w jednym miejscu, a nie w prywatnych telefonach, bo tylko wtedy zastępstwo jest realne.
Jak wprowadzić podział ról bez rewolucji
Zmiana zakresu obowiązków budzi emocje, dlatego przeprowadź ją w kilku spokojnych krokach.
- Spisz stan faktyczny. Przez tydzień notuj, kto realnie wykonuje które zadania. Wynik często zaskakuje samego właściciela.
- Przypisz obszary na spotkaniu, nie w wiadomości. Ludzie chętniej biorą odpowiedzialność, którą sami współustalili.
- Ustal zastępstwa i granice decyzji. Kto może obniżyć cenę, kto zatwierdza naprawę, kto podpisuje dokumenty.
- Wprowadź krótką odprawę tygodniową. Piętnaście minut, każdy mówi o swoim obszarze: co zrobione, co utknęło, czego potrzebuje od innych. Jak wpleść ją w resztę tygodnia, pokazuje tekst o planie dnia i tygodnia w małym komisie.
- Wróć do podziału po miesiącu. Pierwsza wersja rzadko jest idealna i warto to powiedzieć zespołowi od razu.
Kwestie formalne, takie jak zapisy w umowach z pracownikami czy zasady wynagradzania, wykraczają poza ten tekst. Potwierdź je z księgowym, doradcą podatkowym lub prawnikiem.
Najczęstsze pytania
Czy w dwuosobowym komisie podział ról w ogóle ma sens?
Ma, bo przy dwóch osobach najłatwiej o założenie, że druga strona coś załatwi. W takim zespole podział ról w komisie sprowadza się do jednej decyzji: kto odpowiada za kontakt z klientami i zakupy, a kto za przygotowanie samochodów, ogłoszenia i dokumenty. Obie osoby nadal sobie pomagają, ale każda sprawa ma kogoś, kto pilnuje jej do końca.
Kto powinien decydować o cenach i rabatach?
Najbezpieczniej, gdy cenę wyjściową ustala osoba odpowiedzialna za zakup i wycenę, a handlowcy dostają jasny zakres samodzielnego rabatu. Większy rabat wymaga zgody właściciela lub menedżera. Dzięki temu klient nie usłyszy dwóch różnych cen, a handlowiec nie musi dzwonić do szefa przy każdej drobnej negocjacji na placu.
Jak uniknąć sporów między handlowcami o klienta?
Przyjmij prostą regułę pierwszego kontaktu i zapisuj ją przy zapytaniu: kto jako pierwszy rozmawiał z klientem, ten prowadzi sprawę do końca, a kiedy go nie ma, zastępca działa w jego imieniu. Wszyscy muszą znać tę regułę, zanim pojawi się pierwszy spór, a nie dopiero po nim. Przy zapytaniu wystarczy wpisać imię osoby prowadzącej i datę pierwszej rozmowy, żeby w razie wątpliwości mieć do czego wrócić.
Czy pracownik powinien widzieć cenę zakupu samochodu?
To decyzja właściciela, ale zwykle rozsądniejszy jest ograniczony dostęp. Handlowiec potrzebuje znać cenę wywoławczą i dolną granicę negocjacji, a niekoniecznie pełną kalkulację. Im prościej ustawione są poziomy dostępu, tym łatwiej je utrzymać. Ważne, żeby zasady były jednakowe dla osób na tym samym stanowisku.
Zapraszamy na komisbox.pl.



Głos czytelników
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Możesz być pierwszą osobą.