W małym komisie jedna osoba często jest naraz kupcem, handlowcem, fotografem, kierowcą i kurierem do księgowej. Problem nie zawsze tkwi w nadmiarze pracy. Częściej brakuje stałego rytmu, a o przebiegu dnia decydują telefony zamiast właściciela. Oto prosty sposób na uporządkowanie firmy, w której pracują dwie lub trzy osoby.
Skąd bierze się chaos w małym komisie
Bałagan ma zwykle trzy źródła i żadnego z nich nie trzeba usuwać dużymi inwestycjami.
- Informacje żyją w głowie właściciela. Ile kosztowała naprawa, kto miał oddzwonić, który samochód czeka na drugi kluczyk. Dopóki wiedza jest w jednej głowie, każda nieobecność tej osoby zatrzymuje firmę.
- Praca jest reaktywna. Dzwoni klient, więc rzucasz zdjęcia. Przyjeżdża laweta, więc rzucasz rozmowę. Wieczorem okazuje się, że nic nie zostało doprowadzone do końca.
- Nie ma definicji „zrobione”. Samochód jest „prawie gotowy” przez dwa tygodnie, bo nikt nie ustalił, co dokładnie oznacza gotowość do wystawienia.
Organizacja pracy w komisie polega więc na tym, żeby każda informacja miała swoje miejsce, a każdy typ zadania swoją porę.
Jedna lista samochodów i jedna lista zadań
Pierwszy krok to zasada jednego miejsca prawdy. Wszystkie samochody, które są w firmie, powinny znajdować się na jednej liście, a przy każdym z nich powinny być widoczne trzy rzeczy: aktualny etap, najbliższy krok i osoba, która ten krok wykona.
Przykład wpisu: „kombi z 2017 roku, w przygotowaniu, do zrobienia wymiana klocków i zdjęcia, odpowiada pracownik placu, termin czwartek”. Tyle wystarczy, żeby każdy w zespole wiedział, co się dzieje z samochodem, bez dzwonienia do szefa.
Nośnik jest sprawą drugorzędną. Może to być tablica w biurze, arkusz albo program do obsługi komisu. Ważne, żeby lista była jedna i żeby wszyscy patrzyli na tę samą. W KomisBox punktem wyjścia jest lista pojazdów, na której przy każdym samochodzie widać jego status. Najbliższy krok i osobę odpowiedzialną zespół ustala sam. Równie istotne jest samo nazwanie etapów, o czym szerzej piszemy przy okazji statusów i archiwum.
Druga lista to zadania niezwiązane z konkretnym samochodem: przegląd gaśnic, zamówienie tablic, rozmowa z lakiernikiem o terminach. Tu wystarczy kartka lub notatka w telefonie, byle jedna.
Plan dnia i tygodnia zamiast gaszenia pożarów
Trzy bloki dnia
Dzień w komisie da się podzielić na trzy bloki. Godziny są przykładowe, istotna jest kolejność i to, że każdy rodzaj pracy ma swoją porę.
| Blok | Przykładowe godziny | Co robimy |
|---|---|---|
| Kontakt | 8:30–10:00 | Odpowiedzi na zapytania z wczorajszego wieczoru, oddzwanianie, potwierdzanie wizyt |
| Plac i samochody | 10:00–14:00 | Przygotowanie samochodów, zdjęcia, oględziny, jazdy próbne, prezentacje |
| Biuro | 14:00–16:30 | Ogłoszenia, dokumenty, koszty, plan na jutro |
Blok kontaktu stoi na początku celowo: pozwala wrócić do spraw z poprzedniego wieczoru, zanim dzień wypełnią wizyty i praca na placu. Jeśli klienci Twojego komisu kontaktują się głównie o innych porach, przesuń ten blok. Nie oznacza on jednak, że później przestajesz odbierać telefony. W zespole ustal, kto pełni dyżur podczas zdjęć, oględzin i pracy biurowej. Gdy pracujesz sam i nie możesz odebrać połączenia, zapisz je do oddzwonienia w najbliższej wolnej chwili, zamiast liczyć na pamięć.
Blok biurowy kończy się pięcioma minutami planowania. Zapisz trzy najważniejsze rzeczy na jutro i rano zacznij od nich, zanim telefon ułoży dzień po swojemu.
Stałe punkty tygodnia
Część spraw nie mieści się w skali dnia. Przypisz je do konkretnych dni tygodnia, żeby nie trzeba było o nich pamiętać.
- Poniedziałek: przegląd placu i cen. Które samochody stoją najdłużej, gdzie brakuje zdjęć, co wymaga korekty ceny lub opisu.
- Wtorek i środa: zakupy i oględziny. Wyjazdy po samochody najlepiej grupować, zamiast rozbijać nimi każdy dzień.
- Czwartek: przygotowanie i zdjęcia. Samochody kupione na początku tygodnia mogą dzięki temu trafić do ogłoszeń przed weekendem.
- Piątek: dokumenty i księgowość. Faktury kosztowe, umowy i potwierdzenia płatności trafiają tam, gdzie ich miejsce, zanim zrobi się z nich stos.
- Sobota: sprzedaż. Jeśli komis jest otwarty, a klienci chętnie umawiają się na ten dzień, zostaw w grafiku miejsce przede wszystkim na ich obsługę.
Układ dni dopasuj do siebie, byle zadania okresowe miały stały termin.
Zapytania i telefony: jedno miejsce, jedna zasada
Zapytania przychodzą różnymi kanałami: przez portal ogłoszeniowy, formularz na stronie, telefon, komunikator czy media społecznościowe. W małym zespole łatwo coś przeoczyć, bo każdy z tych kanałów ma osobną skrzynkę.
Wprowadź dwie proste reguły:
- każde zapytanie, niezależnie od kanału, jest zapisywane w jednym miejscu z imieniem, numerem, samochodem i ustalonym następnym krokiem,
- każde zapytanie ma właściciela, czyli konkretną osobę, która doprowadzi rozmowę do końca lub świadomie ją zamknie.
Po rozmowie telefonicznej zrób krótką notatkę. Za tydzień możesz już nie pamiętać, czy klient zapowiedział wizytę w sobotę, czy czeka na zdjęcia podwozia. O uporządkowaniu zapytań od klientów lepiej pomyśleć, zanim wykupisz kolejne wyróżnienie ogłoszenia.
Co delegować najpierw, a czego nie oddawać
Jeżeli masz choć jedną osobę do pomocy, pytanie brzmi: co jej oddać. Dobra kolejność wygląda tak:
- Czynności powtarzalne i łatwe do sprawdzenia: mycie, sprzątanie wnętrza, tankowanie, przestawianie samochodów, dowożenie dokumentów.
- Czynności powtarzalne wymagające wzorca: zdjęcia według stałej listy ujęć, wprowadzanie danych samochodu, skanowanie dokumentów.
- Pierwszy kontakt z klientem: odbieranie telefonów i umawianie wizyt według ustalonego scenariusza.
Najdłużej przy właścicielu zostają decyzje cenowe, zakup samochodów i trudne negocjacje, bo to one decydują o wyniku firmy.
Delegowanie ma sens, gdy przekazujesz oczekiwany rezultat, a nie tylko zlecasz czynność. „Zrób zdjęcia” nie znaczy tego samego co „przygotuj komplet zdjęć według listy ujęć, na tle ściany hali, przed końcem dnia”.
Cotygodniowy przegląd w 30 minut
Raz w tygodniu, najlepiej o stałej porze, usiądź nad listą samochodów i przejdź przez krótką checklistę:
- które samochody nie zmieniły etapu od tygodnia i dlaczego,
- które ogłoszenia nie wygenerowały żadnego zapytania,
- jakie koszty pojawiły się przy samochodach i czy zostały zapisane,
- które zapytania z minionego tygodnia wciąż są otwarte,
- co jest jedną najważniejszą rzeczą do poprawy w przyszłym tygodniu.
Zarezerwuj na taki przegląd pół godziny. Przy aktualnej liście ten czas powinien wystarczyć. Jeśli spotkanie przeradza się w śledztwo, informacje na co dzień nie trafiają tam, gdzie trzeba. Najpierw popraw nawyk ich zapisywania, a dopiero później rozglądaj się za lepszymi narzędziami.
Najczęstsze pytania
Od czego zacząć porządkowanie pracy w komisie, jeśli brakuje czasu na wszystko?
Zacznij od wspólnej listy wszystkich samochodów, z podanym etapem, najbliższym krokiem i osobą odpowiedzialną. Szybko zobaczysz, gdzie praca utknęła. Bloki dnia i cotygodniowy przegląd wprowadź później. Zmiana wszystkiego naraz może zniechęcić zespół i skończyć się powrotem do starych przyzwyczajeń.
Czy plan dnia ma sens, skoro klienci przyjeżdżają bez zapowiedzi?
Ma, o ile traktujesz go jak ramę, a nie sztywny grafik. Gdy przyjeżdża klient, możesz przerwać pracę biurową; plan pomoże później do niej wrócić. Dzięki temu sprawy ważne, ale ciche, takie jak koszty czy dokumenty, nie będą stale przegrywać z tym, co akurat najgłośniej dzwoni.
Jak pogodzić wyjazdy po samochody z obsługą klientów na placu?
Grupuj wyjazdy w jeden lub dwa stałe dni. Zadbaj też, by ktoś w tym czasie odbierał telefon i znał aktualne ceny oraz stan samochodów. Jeśli pracujesz sam, jasno podaj godziny otwarcia i zaplanuj oddzwanianie po powrocie. Klient, który nie zastał nikogo na placu, powinien wiedzieć, kiedy może się skontaktować albo umówić wizytę.
Czy do organizacji pracy w małym komisie potrzebny jest program?
Nie jest konieczny. Tablica i arkusz wystarczą, jeśli wszyscy mają dostęp do aktualnych informacji. Program przydaje się wtedy, gdy te same dane trzeba wpisywać w kilku miejscach lub zespół nie korzysta z jednej wspólnej listy. Najpierw ustal zasady pracy, a dopiero potem wybierz narzędzie, nie odwrotnie.



Głos czytelników
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Możesz być pierwszą osobą.