Przejdź do treści

Magazyn KomisBox · Przygotowanie i prezentacja

Przygotowanie samochodu do sprzedaży krok po kroku: plan dla komisu

Od oceny stanu po kontrolę końcową: kolejność prac, która pozwala przygotować samochód do sprzedaży w komisie bez poprawek, zbędnych kosztów i straconych dni.

Dział
Przygotowanie i prezentacja
Publikacja
Czas czytania
6 min
Autor
Redakcja KomisBox
Dwóch pracowników przygotowuje szary sportowy samochód w ciemnym, dobrze oświetlonym garażu
Zdjęcie ilustracyjne.

Samochód przyjęty do komisu rzadko jest gotowy do pokazania klientowi. Między przyjęciem a publikacją ogłoszenia jest zwykle kilka dni pracy i to one w dużej mierze decydują, jak szybko i za ile samochód znajdzie nabywcę. Poniżej kolejność działań, która oszczędza czas i pieniądze, bo niczego nie trzeba robić dwa razy.

Najpierw ocena stanu, dopiero potem mycie

Typowy błąd organizacyjny wygląda tak: samochód jedzie od razu na myjnię, potem trafia do mechanika, który brudzi wnętrze i komorę silnika, a na koniec wraca do ponownego sprzątania. Dlatego przygotowanie samochodu do sprzedaży warto zacząć od półgodzinnej oceny, a nie od gąbki.

W ramach oceny:

  • obejdź samochód w dobrym świetle i zanotuj każde uszkodzenie lakieru, szyb, lamp i felg,
  • przejedź się kilka kilometrów: posłuchaj zawieszenia, sprawdź hamulce, skrzynię, sprzęgło i zachowanie przy wyższej prędkości,
  • podłącz komputer diagnostyczny i zapisz błędy,
  • jeśli masz dostęp do podnośnika, obejrzyj podwozie, wycieki i układ wydechowy,
  • sprawdź całe wyposażenie: szyby, lusterka, klimatyzację, multimedia, podgrzewanie, czujniki.

Wynik zapisz jako listę w trzech grupach: „trzeba zrobić”, „warto zrobić”, „zostawiamy i opisujemy”. Przy każdej pozycji dopisz szacunkowy koszt. Dopiero suma pokazuje, czy plan mieści się w budżecie i w założonej marży. Jeśli wydatki zapisujesz od razu przy pojeździe, na przykład w module kosztów i kalkulacji, w każdej chwili widać, ile samochód faktycznie kosztuje firmę.

Kolejność prac: od brudnych do czystych

Zasada jest prosta: najpierw to, co brudzi i wymaga rozbierania, na końcu to, co ma błyszczeć.

  1. Mechanika i elektryka. Naprawy, wymiana płynów, usuwanie usterek wykrytych w diagnostyce.
  2. Blacharka i lakier. Wgniotki, zaprawki, lakierowanie elementów, naprawa szyb i reflektorów.
  3. Koła i opony. Wymiana, wyważenie, ewentualna renowacja felg.
  4. Wnętrze. Odkurzanie, pranie tapicerki, czyszczenie plastików, usuwanie zapachów.
  5. Nadwozie. Mycie, usuwanie smoły i nalotów, ewentualna korekta lakieru i zabezpieczenie.
  6. Komora silnika. Tylko delikatne czyszczenie, bez zalewania elektryki.
  7. Zdjęcia i ogłoszenie. Na samym końcu, gdy samochód wygląda tak, jak zobaczy go klient.

Przy kilku samochodach naraz przydaje się jasny status każdego egzemplarza. Handlowiec nie powinien zapraszać klienta na oględziny samochodu, który stoi rozebrany u lakiernika. Proste statusy pojazdów (na przykład „kupiony”, „przygotowanie”, „wystawiony”) rozwiązują ten problem bez codziennych narad.

Mechanika i bezpieczeństwo przed wystawieniem samochodu

Klient na jeździe próbnej w kilka minut zauważy rzeczy, których nie widać na zdjęciach: świecącą kontrolkę, ściąganie na bok, bicie na kierownicy przy hamowaniu, stuki z zawieszenia. Każda z nich potrafi kosztować w negocjacjach więcej niż w warsztacie, a czasem po prostu kończy rozmowę.

Minimum przed wystawieniem:

  • poziom i stan płynów: olej, płyn chłodniczy, hamulcowy, do spryskiwaczy,
  • hamulce: grubość klocków, stan tarcz, działanie hamulca postojowego,
  • oświetlenie zewnętrzne i wewnętrzne, łącznie z podświetleniem tablicy,
  • akumulator: samochód, który nie odpala przy kliencie, traci wiarygodność w sekundę,
  • opony: bieżnik, wiek, równomierność zużycia, ciśnienie,
  • wycieraczki, spryskiwacze, klimatyzacja,
  • ważność badania technicznego.

Jedna zasada jest nienegocjowalna: błędów nie kasuje się po to, żeby zniknęły na czas oględzin. Usterka, której nie naprawiasz, trafia do opisu i do ceny. To kwestia uczciwości wobec kupującego, ale też zwykłej kalkulacji: spór po sprzedaży najczęściej kosztuje więcej niż szczera rozmowa przed nią.

Czyszczenie nadwozia i wnętrza: standard minimum

Nie każdy samochód wymaga pełnego detailingu, ale każdy wymaga tego samego standardu czystości. Klient wybacza rysę na zderzaku w dziesięcioletnim samochodzie. Nie wybacza okruchów w fotelu i zapachu papierosów.

We wnętrzu liczą się miejsca, w które kupujący zagląda odruchowo: schowki, kieszenie drzwi, przestrzeń pod fotelami, bagażnik razem z wnęką koła zapasowego, progi i wnęki drzwi. Plastiki mają być czyste i matowe: błyszczący, tłusty kokpit wygląda jak próba zamaskowania zużycia. Szyby myj także od środka, bo smugi wychodzą na każdym zdjęciu robionym pod światło. Zapach usuwaj u źródła: pranie, wymiana filtra kabinowego, czyszczenie układu wentylacji. Choinka zapachowa niczego nie naprawia, a wielu klientom od razu podpowiada, że coś trzeba było przykryć.

Na zewnątrz poza samym myciem zadbaj o felgi, nadkola, uszczelki, okolice wlewu paliwa i reflektory. To detale, które na zdjęciach robią różnicę między samochodem zadbanym a tylko umytym.

Dokumenty, kluczyki i wyposażenie

Przygotowanie obejmuje też dokumenty i wyposażenie. Zanim samochód trafi do sprzedaży, zbierz w jednym miejscu:

  • komplet kluczyków i pilotów, ze sprawdzonymi bateriami,
  • książkę serwisową, faktury za naprawy i historię przeglądów,
  • instrukcję obsługi, kody do radia, nośniki do nawigacji,
  • elementy wyposażenia: dywaniki, roletę bagażnika, hak, zestaw naprawczy lub koło zapasowe,
  • drugi komplet kół, jeśli jest: z informacją o stanie opon.

Dokumenty warto zeskanować lub sfotografować i podpiąć do karty pojazdu, a oryginały odłożyć w opisanej teczce. Gdy klient pyta przez telefon o historię serwisową, odpowiedź nie powinna wymagać szukania po szufladach. Pomaga w tym uporządkowana cyfrowa baza dokumentów, ale równie dobrze zadziała konsekwentnie prowadzony segregator: ważne, żeby system był jeden.

Zdjęcia i ogłoszenie dopiero na gotowym samochodzie

Pokusa, żeby wrzucić na szybko kilka zdjęć, a lepsze dorobić później, jest duża, bo każdy dzień bez ogłoszenia kosztuje. Tyle że pierwsze wrażenie trudno potem odkręcić: kto raz zobaczył słabe zdjęcia brudnego samochodu, nie ma powodu wracać do tej oferty.

Lepszy kompromis: w trakcie przygotowania uzupełniaj dane, wersję, wyposażenie, przebieg, wykonane prace. W KomisBox zdjęcia dodaje się do karty pojazdu, a generator opisu pisze tekst ogłoszenia wyłącznie z danych wpisanych na karcie, dlatego warto wypełniać ją na bieżąco, a gotowy tekst i tak przeczytać przed publikacją. Gdy samochód wyjedzie z mycia, robisz sesję, wybierasz zdjęcie główne i publikujesz komplet jednego dnia.

Kontrola końcowa przed wystawieniem

Ostatnie pięć minut robi osoba, która nie przygotowywała samochodu: świeże oko widzi więcej.

  • Samochód odpala od razu, żadna kontrolka nie świeci bez wyjaśnienia.
  • W baku jest paliwo na jazdę próbną.
  • Wnętrze bez zapachów, szyby bez smug, bagażnik pusty i czysty.
  • Wszystkie usterki z listy są naprawione albo wpisane do opisu.
  • Dane w ogłoszeniu zgadzają się z dokumentami: przebieg, rok, wersja, wyposażenie.
  • Kluczyki, dokumenty i wyposażenie są na swoim miejscu.
  • Koszty przygotowania są zapisane przy pojeździe.

Jeśli którykolwiek punkt odpada, samochód wraca o krok. To mniej bolesne niż tłumaczenie się przed klientem, który przyjechał z drugiego końca województwa.

Najczęstsze pytania

Ile czasu powinno zająć przygotowanie samochodu do sprzedaży?

Nie ma jednej normy, bo wszystko zależy od stanu samochodu i dostępności podwykonawców. Warto natomiast ustalić własny cel, na przykład liczbę dni roboczych od przyjęcia do publikacji, i mierzyć każdy pojazd. Jeśli samochody regularnie czekają na lakiernika lub pranie, to sygnał, że trzeba zmienić kolejność prac albo znaleźć drugiego wykonawcę.

Czy warto myć silnik przed sprzedażą?

Delikatne oczyszczenie komory z kurzu i liści poprawia wrażenie i ułatwia ocenę stanu. Agresywne mycie pod ciśnieniem może uszkodzić elektrykę, a lśniący silnik w starszym samochodzie część kupujących odbiera jako próbę ukrycia wycieków. Bezpieczniej czyścić ręcznie, na zimnym silniku, i nie usuwać śladów, które powinny trafić do opisu.

Co zrobić z usterką, której nie opłaca się naprawiać?

Opisać ją wprost w ogłoszeniu, pokazać na zdjęciu i uwzględnić w cenie. Dobrze mieć przy tym orientacyjną wycenę naprawy z warsztatu: kupujący, który zna koszt, negocjuje spokojniej niż ten, który wyobraża sobie najgorsze. Zatajona wada prędzej czy później wraca jako reklamacja i zła opinia o komisie.

Kto w komisie powinien odpowiadać za przygotowanie samochodów?

Jedna konkretna osoba, nawet jeśli część prac wykonują podwykonawcy. Jej zadaniem jest pilnowanie listy prac, terminów i kosztów oraz przekazanie samochodu do zdjęć dopiero po kontroli końcowej. Gdy odpowiedzialność jest rozmyta między właścicielem, handlowcem i mechanikiem, samochody tygodniami stoją w statusie prawie gotowych.

Moduły, o których mowa w tekstach

Każdy moduł ma własny opis zakresu, wskazówki i odpowiedzi na najczęstsze pytania.

Wypróbuj KomisBox.

Zgłoś komis do testów. Każde zgłoszenie sprawdzamy ręcznie, a po zatwierdzeniu przez 7 dni pracujesz na własnych samochodach, bez podawania karty.