Telefon od klienta trwa zwykle kilka minut i w tym czasie rozstrzyga się, czy ktoś przyjedzie obejrzeć samochód. Dobra rozmowa telefoniczna w komisie nie polega na wygłoszeniu formułki, tylko na przejściu kilku etapów we właściwej kolejności. Poniżej scenariusz, który można przećwiczyć i dopasować do własnego stylu.
Przed rozmową: co trzeba mieć pod ręką
Wiele nieudanych rozmów przegrywa się, zanim zadzwoni telefon. Klient pyta o datę ostatniego serwisu, a sprzedawca odpowiada „musiałbym sprawdzić” po raz trzeci z rzędu. Żeby tego uniknąć, dla każdego samochodu na placu powinny być łatwo dostępne:
- podstawowe dane: rocznik, silnik, przebieg, wersja wyposażenia,
- udokumentowana historia serwisowa i lista prac wykonanych w komisie,
- znane wady i elementy lakierowane, najlepiej z wynikami pomiaru lakieru,
- liczba kluczyków, komplet kół, termin przeglądu i ubezpieczenia,
- forma sprzedaży i rodzaj dokumentu dla kupującego,
- aktualny status: dostępny, zarezerwowany, w przygotowaniu.
Jeśli w komisie odbiera więcej niż jedna osoba, te informacje nie mogą żyć w jednej głowie. Uporządkowana karta pojazdu z danymi i zdjęciami pozwala odpowiedzieć na większość pytań bez odkładania słuchawki. Druga sprawa to warunki samej rozmowy: jeśli stoisz przy kompresorze albo prowadzisz samochód, lepiej odebrać, przeprosić i oddzwonić za pięć minut niż rozmawiać półgębkiem.
Pierwsze dwadzieścia sekund: powitanie i ustalenie samochodu
Początek rozmowy ustawia jej ton. Sprawdza się prosty schemat:
- Przedstaw się nazwą komisu i imieniem. Nazwa firmy, imię i „dzień dobry” brzmią zupełnie inaczej niż „halo?” albo „no słucham”.
- Ustal, o który samochód chodzi. Klient często mówi „dzwonię w sprawie tego kombi”. Dopytaj o rocznik, kolor albo cenę z ogłoszenia, zwłaszcza jeśli masz dwa podobne egzemplarze.
- Potwierdź dostępność jednym zdaniem. „Tak, samochód jest u nas na placu i można go oglądać”.
- Zapytaj o imię. „Z kim mam przyjemność?” to naturalne pytanie, a rozmowa z kimś, kogo znasz z imienia, idzie inaczej niż z anonimowym głosem.
Już na tym etapie warto zanotować numer telefonu, z którego dzwoni klient, oraz samochód, o który pyta. Przyda się, jeśli połączenie się zerwie albo trzeba będzie oddzwonić z brakującą informacją.
Pytania, które warto zadać klientowi
Najczęstszy błąd w rozmowie telefonicznej to monolog. Sprzedawca recytuje wyposażenie, a klient czeka, aż będzie mógł zadać swoje pytanie. Tymczasem to pytania sprzedawcy pokazują zaangażowanie i pozwalają dobrać argumenty. Wystarczy kilka z poniższych:
- „Do czego samochód ma służyć: miasto, trasy, rodzina, firma?”
- „Co jest dla Pana najważniejsze w tym samochodzie?”
- „Czy oglądał Pan już podobne egzemplarze? Co w nich nie pasowało?”
- „Planuje Pan zakup za gotówkę czy z finansowaniem?”
- „Z jakiej miejscowości Pan dzwoni?”
Ostatnie pytanie jest praktyczne. Klientowi z drugiego końca kraju trzeba dać przed przyjazdem więcej informacji i dodatkowe zdjęcia, a klientowi z sąsiedniej gminy można od razu zaproponować wizytę tego samego dnia.
Odpowiedzi słuchaj do końca. Jeśli klient mówi, że w poprzednim samochodzie zawiodła go skrzynia biegów, wiesz już, o czym opowiedzieć w pierwszej kolejności i co pokazać podczas jazdy próbnej.
Jak mówić przez telefon o stanie samochodu i wadach
Prędzej czy później pada pytanie: „a jak z blacharką?” albo „coś jest do zrobienia?”. Sprzedawca, który odpowiada „wszystko idealnie, igła”, traci wiarygodność u każdego, kto oglądał już kilka samochodów używanych. Sprzedawca, który mówi konkretnie, ją zyskuje.
Dobra odpowiedź ma trzy części: fakt, skalę i dowód. Na przykład: „Lewy tylny błotnik był lakierowany po parkingowej szkodzie, pomiar pokazuje drugą warstwę lakieru bez szpachli, mamy zdjęcia sprzed naprawy od poprzedniego właściciela”. Jeśli czegoś nie wiesz, powiedz, że nie wiesz, i zaproponuj, jak to sprawdzić: wizytą w niezależnym warsztacie albo na stacji diagnostycznej wybranej przez klienta.
Taka otwartość ma też wymiar czysto praktyczny. Klient, który usłyszał o wadach przez telefon i mimo to przyjeżdża, zwykle przyjeżdża z zamiarem zakupu. Klient, który odkrywa je dopiero na placu, zaczyna szukać następnych i negocjuje z pozycji człowieka, któremu coś zatajono.
Cena przez telefon: co powiedzieć, a czego unikać
Pytanie „ile pan opuści?” pada często jeszcze przed oględzinami. Podanie kwoty przez telefon ma dwie wady: negocjujesz z kimś, kto nie widział samochodu, a uzyskany rabat staje się punktem wyjścia do kolejnej negocjacji na miejscu.
Spokojna odpowiedź może brzmieć tak: „Cenę ustalaliśmy na podstawie stanu samochodu i tego, co w nim zrobiliśmy. Zapraszam na oględziny, pokażę dokumenty i faktury za serwis, a jeśli samochód się Panu spodoba, porozmawiamy konkretnie”. Nie zamykasz drzwi, ale przenosisz rozmowę o pieniądzach tam, gdzie klient może ocenić, za co płaci.
Żeby taką rozmowę prowadzić pewnie, musisz znać swoją granicę. Pomaga w tym rzetelne policzenie kosztów i marży przy konkretnym pojeździe, zanim samochód trafi do ogłoszeń. Czego unikać: zmyślonej presji („mam już trzech chętnych”, gdy to nieprawda), oburzenia na samo pytanie o rabat oraz obietnic, których potem nie da się dotrzymać.
Zakończenie rozmowy: konkretny następny krok
Rozmowa zakończona słowami „to proszę dać znać” zwykle nie ma dalszego ciągu. Każdy telefon powinien kończyć się ustaleniem, co i kiedy wydarzy się dalej:
- Oględziny: zaproponuj dwa terminy do wyboru, podaj adres i powiedz, kto będzie czekał.
- Dodatkowe materiały: jeśli klient chce zdjęć albo filmu, ustal, dokąd je wysłać i do kiedy.
- Decyzja po konsultacji: gdy klient musi porozmawiać z rodziną, wspólnikiem albo bankiem, zapytaj, czy możesz zadzwonić w konkretny dzień.
Po rozmowie wyślij krótką wiadomość z podsumowaniem: termin, adres, imię i numer telefonu. Klient ma wszystko w jednym miejscu, a Ty masz ślad ustaleń na piśmie.
Po rozmowie: notatka w dwie minuty
Pamięć zawodzi szybciej, niż się wydaje. Po trzecim telefonie tego dnia nie wiadomo już, kto pytał o hak, a kto o finansowanie. Dlatego zaraz po odłożeniu słuchawki zapisz: imię, numer telefonu, samochód, skąd klient dowiedział się o ofercie, czego szuka, co ustaliliście i kiedy następny kontakt.
Może to być zeszyt przy telefonie, byle jeden i dostępny dla wszystkich, którzy odbierają. W KomisBox zapytanie zapisuje się z osobą kontaktową, telefonem, źródłem, statusem i notatkami oraz wiąże z konkretnym pojazdem i klientem, więc przy kolejnym telefonie widać wcześniejsze ustalenia. Przypomnienia o umówionym kontakcie program nie wysyła, dlatego termin warto od razu wpisać do kalendarza.
Notatka ma jeszcze jedną zaletę: klient, który oddzwania po tygodniu i słyszy „pamiętam, szukał Pan kombi z hakiem”, czuje się potraktowany poważnie. A osoba zapisana raz w bazie klientów nie musi być wpisywana ponownie, gdy przyjdzie pora na umowę i fakturę.
Najczęstsze pytania
Co zrobić, gdy klient dzwoni w nieodpowiednim momencie?
Odbierz, przedstaw się i powiedz wprost, że właśnie obsługujesz klienta na placu i oddzwonisz w ciągu kwadransa. Zapytaj tylko, o który samochód chodzi, żeby przygotować się do rozmowy. To lepsze niż nieodebrane połączenie i dużo lepsze niż rozmowa prowadzona w biegu. Warunek jest jeden: trzeba faktycznie oddzwonić w obiecanym czasie.
Czy podawać przez telefon najniższą możliwą cenę?
Lepiej nie. Klient, który nie widział samochodu, nie jest w stanie ocenić, czy cena jest uczciwa, a podana kwota stanie się tylko punktem wyjścia do dalszych negocjacji na miejscu. Powiedz, że rozmowa o cenie jest możliwa po oględzinach i zapoznaniu się z dokumentami. Wyjątkiem może być klient z daleka, z którym szczegóły ustalasz przed jego przyjazdem.
Jak rozmawiać z klientem, który od początku jest nieufny?
Nieufność kupującego samochód używany jest naturalna i zwykle nie dotyczy Ciebie osobiście. Nie przekonuj zapewnieniami, tylko faktami: zaproponuj sprawdzenie samochodu w wybranym przez klienta warsztacie, wyślij zdjęcia dokumentów serwisowych, powiedz otwarcie o znanych wadach. Spokojny ton i gotowość do weryfikacji działają lepiej niż jakiekolwiek deklaracje o uczciwości.
Czy warto mieć spisany scenariusz rozmowy?
Tak, ale jako listę etapów, a nie tekst do czytania. Powitanie, ustalenie samochodu, pytania do klienta, informacja o stanie, następny krok i notatka po rozmowie. Taka ściąga przy telefonie pomaga zwłaszcza nowym pracownikom i w gorsze dni. Recytowana formułka brzmi sztucznie, natomiast stała kolejność etapów sprawia, że żaden ważny element rozmowy nie umyka.



Głos czytelników
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Możesz być pierwszą osobą.